“…Πούλαγε ζεστή τουλούμπα κι έτσι έπεσε στη λούμπα…”.
Ο παραπάνω στίχος (του Νίκου Γκάτσου) είναι από το τραγούδι “Στην Αμφιάλη”, που συνέθεσε ο Σταύρος Ξαρχάκος για την ταινία “Ρεμπέτικο” του Κώστα Φέρρη (1983).
Πού πέφτει όμως κάποιος, όταν πέφτει στη λούμπα;
Η γνωστή φράση σημαίνει πέφτω σε παγίδα, πέφτω θύμα απροσεξίας, συμπαιγνίας.
Από πού μας ήρθε η η λούμπα;
Κάποιοι θεωρούν ότι η ρίζα της λέξης είναι αλβανική, ενώ άλλοι ότι είναι ιταλική. Στα αλβανικά είναι ο λάκκος, στα αρβανίτικα η λακκούβα. Στα κερκυραϊκά και στα λευκαδίτικα είναι λάκκος γεμάτος νερό.
Υπάρχει επίσης η πιθανότητα η λέξη να προέρχεται από παραφθορά των αγγλικών λέξεων “lube bay” (σε ελεύθερη μετάφραση, λάκκος γεμάτος με λιπαντικά – λάδια). Πριν εφευρεθούν οι υδραυλικοί ανυψωτήρες, στα συνεργεία αυτοκινήτων άλλαζαν λάδια πάνω από έναν λάκκο, τη “λούμπα”.
Κάποιοι παλιοί μηχανικοί αυτοκινήτων τον λάκκο αυτόν τον λένε λουμπέ ή λούμπε.


