Άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου και μας πήραν και μας σήκωσαν… Μόνο που οι ασκοί του Αιόλου ήταν ένας!
Τουλάχιστον αυτό αναφέρει ο Όμηρος (Ομήρου Οδύσσεια κ.47: “ασκόν μεν λύσαν, άνεμοι δ΄ εκ πάντες όρουσαν”).
Σήμερα χρησιμοποιούμε κατά κόρον την έκφραση “Άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου” θέλοντας να χαρακτηρίσουμε πράξεις που έχουν απρόβλεπτες συνέπειες. Ωστόσο σωστό είναι η φράση να χρησιμοποιείται στον ενικό, δηλαδή: Άνοιξε ο ασκός του Αιόλου.
Ο Αίολος – ταμίας των ανέμων, ορισμένος από τον Δία – είχε μόνο έναν ασκό όπου φύλαγε τους ανέμους του, τους οποίους άφηνε κατ’ εντολή του πατέρα των θεών.
Στην Οδύσσεια αναφέρεται ότι ο ασκός αυτός δόθηκε στον πολυμήχανο βασιλιά της Ιθάκης, για να του εξασφαλίσει γρήγορη επιστροφή στην πατρίδα. Οι ναύτες του όμως τον άνοιξαν από περιέργεια για να δουν τι περιέχει και έτσι οι άνεμοι ελευθερώθηκαν μονομιάς δημιουργώντας σφοδρή θαλασσοταραχή.
Η φουρτούνα προκάλεσε μεγάλες ζημιές στο καράβι, με αποτέλεσμα ο Οδυσσέας να χάσει τον προσανατολισμό του, επιμηκύνοντας έτσι το ταξίδι της επιστροφής του στην Ιθάκη.
