Μπορεί το όνομα Γιάννης να μην είναι το πιο κοινό στην Ελλάδα (ο Γιώργος κρατάει τα πρωτεία και με διαφορά), ωστόσο είναι το πιο δημοφιλές στις ελληνικές παροιμίες. Γιατί; Άγνωστο.
Όχι Γιάννης, Γιαννάκης…
Υπάρχουν λοιπόν τουλάχιστον 50 παροιμίες που έχουν… περιλάβει τον Γιάννη και τον πειράζουν με τον πιο παιχνιδιάρικο τρόπο.
Ιδού μερικές:
Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει.
Γιάννη είχα Γιάννη έχω κι αν ποτέ μου θα χηρέψω, πάλι Γιάννη θα γυρέψω!
Γιάννης και του Θεού η χάρη.
Τα καλά του Γιάννη τα θέλουμε, τον Γιάννη δεν τον θέλουμε.
Όχι Γιάννης, Γιαννάκης.
Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει.
Πότε ο Γιάννης δεν μπορεί, πότε ο κώλος του πονεί.
Φοβάται ο Γιάννης το θεριό, και το θεριό τον Γιάννη.
Σαράντα πέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση.
Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα.
Τι κάνεις Γιάννη; Κουκιά σπέρνω.
Αν είχαν οι Γιάννηδες γνώση, θα μας δάνειζαν καμπόση!
Τρέξε Γιάννη γύρευε και Νικολό καρτέρει.
Ακόμα δεν τον είδαμε, Γιάννη τονε βγάλαμε.
Άλλη καμιά δε γέννησε μόνο η Μαριώ τον Γιάννη.
Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι.
Όπου γάμος και τραπέζι και ο Γιαννάκης εις τη μέση.
Ο Γιάννης καβάλα στ’ άλογο και τ’ άλογο αραδούσε.
Όπου ακούς Μαρία και Γιάννη βάλε ψάρια στο τηγάνι.
Όλοι μιλούν για τ’ άρματα και ο Γιάννης για την πίτα.
Σέρνει ο Γιάννης τον Γιαννάκη κι η Γιαννάκαινα τον Γιάννη.
Ποιος κλάνει; Τον Γιάννη ρώτα.
Κόψε ξύλο κάμε Αντώνη κι από πλάτανο Μανώλη κι αν ρωτάς και για τον Γιάννη, ό,τι ξύλο κόψεις κάνει.
Δώρο Θεού
Το όνομα Γιάννης είναι το πιο συνηθισμένο σήμερα υποκοριστικό του Ιωάννη, που προέρχεται από το εβραϊκό όνομα Γιοάναν (συντομευμένη μορφή του Γιεχόαναν). Παραδοσιακά μεταφράζεται ως “Δώρο Θεού”, γι’ αυτό και συνήθως θεωρείται αντίστοιχο του Θεόδωρου και Θεοδώρητου.
Όμως μία πιο περιφραστική και ακριβής μετάφραση είναι “ο Γιαχβέ (δηλαδή ο Θεός) υπήρξε (ή είναι) γενναιόδωρος”.
Με την εξάπλωση του Χριστιανισμού το όνομα πέρασε σε πολλές άλλες γλώσσες και πήρε διάφορες μορφές.
, ωστόσο είναι το πιο δημοφιλές){kind=link}