Τα περασμένα χρόνια γιαγιάδες και μαμάδες μάς φώναζαν να μην κόβουμε τα νύχια μας Τετάρτη και Παρασκευή. Κι ακόμα να μην λουζόμαστε την Κυριακή, αν θέλουμε να προκόψουμε.
Ζούσα μ’ αυτή την “απειλή” και τρόμαζα στην ιδέα να παραβώ αυτούς τους… άγραφους νόμους, γιατί μπορεί να μου συνέβαινε κάτι κακό.
Πέρασαν αρκετά χρόνια για να καταλάβω πως στην ουσία πρόκειται για μια πρόληψη, η οποία έχει θρησκευτικό υπόβαθρο. Και ότι κανείς δεν παθαίνει κάτι, αν… ξεστρατίσει.
Ωστόσο, για να πω την αμαρτία μου, ακόμα το τηρώ. Κακό πράγμα το χούι…
Να μην αποβληθεί ούτε ένα νύχι
Η εξήγηση της απαγόρευσης είναι η εξής:
Η Τετάρτη και η Παρασκευή είναι, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία, ημέρες νηστείας και τιμώνται με τη διακοπή των οικιακών εργασιών από το απόγευμα της προηγούμενης μέρας – όπως συμβαίνει και στις παραμονές των γιορτών. Και επειδή η νηστεία σχετίζεται με την έννοια της έλλειψης, δεν πρέπει κανείς να αποβάλλει από πάνω του έστω και το ελάχιστο – που μπορεί να είναι ένα νύχι. ‘Έτσι, υπάρχει η πρόληψη να μην κόβονται αυτές τις δύο μέρες τα νύχια.
Όχι λούσιμο, ξύρισμα, χτένισμα την Κυριακή
Η παραπάνω πρόληψη έχει και συνέχεια, με την απαγόρευση λουσίματος, ξυρίσματος και χτενίσματος την Κυριακή. Και πάλι για θρησκευτικούς λόγους.
Η Κυριακή, ως ημέρα του Κυρίου, είναι ημέρα απόλυτης αργίας, οπότε δεν κάνουμε καμία δουλειά, ούτε καν προσωπική καθαριότητα ή καλλωπισμό.
Βέβαια, εδώ δεν αναφέρεται το πλύσιμο σώματος, που μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα: ή ότι επιτρέπεται ή ότι παλιότερα το λούσιμο περιλάμβανε και τον καθαρισμό του σώματος.
